زارع

ترانه زارع

منو  مزرعه  يه  عمره ، چش  به راه  يه بهاريم

زير  شلاق  زمستون ، ،ضربه هارو می شماريم

توی  اين شب   غير  گريه  کار  ديگه ای  نداريم

هرکی خوابه خوش به حالش،ما به بيداری دچاريم

اين  زمستون  خيلی  وقته ، فکر  سوزوندن برگه

خيلی  وقته  ساقه ها مون  ،  زير  شلاق  تگرگه

قد   نمی کشه   جوونه  زير  سايه  تبر دار

زندگی  تو  فصل  سرما ،  معنی  مطلق  مرگه

نفس  بکش  نفس  بکش  ،  اينجا  نفس  غنيمته

توی  سکوت  مزرعه  کشف  صدا ،  يه نعمته 

 

 

 

 

  
نویسنده : mostafa ; ساعت ۱٠:۳٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ شهریور ،۱۳۸٢