هرم

تلخی ها و زخم ها که آن را مسئولیت هم می گویند از وقت تولد تا هنگام مرگ آهسته آهسته وزنش را بر روی ما زیاد می کند در همین بین انسان هم که فطرتاَ برای پذیرش هر فاجعه ای در هر لحظه توانایی استدلال دارد علاقه به استعمال کدئین پیدا می کند حال این کدئین ها کاذب باشد مثل :زن .فرزند . دین و حال اینکه واقعی باشد مثل : شراب . مرفین . شهوت .و روشن اینکه با افزایش سن مشقت های زندگی افزایش می یابد و به هم نسبت تمایل استعمال این تخدیر گر ها تا حدی که میزان فشار زندگی را تا آخر یکسان حس کنیم. افزایش علقه ما و تمایل استفاده ما تا رسیدن به حد افراط و هر افراطی به جز درد، برای بشر خاکی وی رابه اوج می برد حال این اوج را ؛مرگ می نامند. این دخمه برای موجوداتش حتی مرگ را هم در غریزه ندارد این مخرب ها هستند که با تلخی بار خودشان طعم شیرین مرگ را در ذائقه بشر برای همیشه قرار می دهند.

  
نویسنده : mostafa ; ساعت ٥:۱۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ دی ،۱۳۸٢